Wymiana cewników

Cewnik urologiczny ma postać cienkiej, elastycznej rurki, która jest połączona ze zbiornikiem i umożliwia odprowadzenie moczu z układu moczowego.

Wykorzystuje się go:

  • w leczeniu choroby (w przypadku niemożności wydalenia moczu w sposób naturalny, co prowadzi do jego gromadzenia w pęcherzu i nerkach i jest przyczyną uszkodzenia narządów oraz zwiększonego ryzyka zakażenia dróg moczowych),
  • w diagnozowaniu choroby (np. do przeprowadzenia bilansu płynów, a także podania środka cieniującego w trakcie cystografii lub soli fizjologicznej podczas badania urodynamicznego).
  • przy zastoju moczu (co może oznaczać kamicę nerkową lub rozrost prostaty),
  • u osób, które utrzymywane są w śpiączce farmakologicznej,
  • po operacjach w obrębie układów: moczowo-płciowego i pokarmowego,
  • u rodzących kobiet, w sytuacji, w której nie mogą opróżnić pęcherza.

W zależności od stanu konkretnego pacjenta, lekarz może zalecić jego założenie tymczasowo lub na stałe. W tym drugim przypadku pacjent zobowiązany jest odwiedzać gabinet urologiczny w celu wymiany cewnika.


Częstotliwość wymiany cewnika

Osoby z pęcherzem neurogennym lub chorobami neurologicznymi potrzebują cewnika na stałe. Musi być on jednak systematycznie wymieniany przez specjalistę – pielęgniarkę lub urologa. Można tego dokonać w gabinecie urologicznym.

Częstotliwość wymiany zależy m.in. od materiału:

  • wykonany z lateksu – cewnik należy wymienić po 10 dniach
  • pokryty silikonem – cewnik należy wymienić po 3 tygodniach
  • wykonany z silikonu – cewnik należy wymienić po 4-6 tygodniach.

Gabinet urologiczny należy odwiedzić wcześniej, jeśli doszło do zatkania cewnika, wycieka z niego mocz lub u pacjenta występują objawy zakażenia dróg moczowych.

W celu wymiany cewnika, zapraszamy do jednego z gabinetów urologicznych. Lekarz przyjmuje w Łodzi, Radomsku, Piotrkowie Trybunalskim, Skierniewicach, Łowiczu.